سال نو مبارک

سال نو گشت به یاران کهن مژده دهید     

که بهار آمد و باغ  آمد و گل آمد و عید

سال نو گشت و به آیین کهن  می باید   

خدمت دوست شد و دست  ارادت بوسید

خدمت دوست بباید شد و گفتن با دوست      

بر تو ای دوست مبارک بود این عید سعید

                          عنصری



بهار زمانی است که خداوند به زبان عطر ، رنگ و تصاویر با انسان ها سخن می گوید.

به امید اینکه با تامل و تفکر در راز آفرینش بهار ، دل و جانمان

همیشه  پر از دلتنگی و اشتیاق به بهار آفرین جاودان باشد و بس...

با آرزوی سالی خوش برای همکاران محترم .

 

ملی شدن صنعت نفت ایران

29اسفند، پایانی بر غارت نفتی بریتانیا

29اسفند، پایانی بر غارت نفتی بریتانیا
امید سلیمی بنی:
60 سال از روزی که نمایندگان مجلس ملی به ملی شدن صنعت نفت ایران و خلع‌ید بریتانیا از این ثروت ملی رأی دادند می‌گذرد، با این همه، هنوز استعمارگر پیر، سیاست‌های گذشته خود را در قالب های جدیدی پیگیری می‌کند که جدیدترین آن، دخالت در امور داخلی کشور و تأثیرگذاری‌های گاه و بیگاه در معادلات جامعه ایرانی است.

 پایان مناسبات دوران رضاشاهی

با سقوط رضا پهلوی و خروج وی از کشور، شرایط ابتدای دهه 20 شمسی به شکلی جهت یافته بود که احساسات ضد‌بیگانه در ایران به اوج رسید. در همان دوران بود که نمایندگان دوره چهاردهم مجلس شورای ملی، تصویب کردند دولت‌ها حق مذاکره درباره اعطای امتیاز نفت به خارجیان را ندارند و درصورت تخلف به 3تا 8سال حبس و انفصال از خدمات دولتی محکوم می‌شوند.
این ماده واحده به شکل آشکاری در تضاد با منافع بریتانیا و شوروی بود که یکی از طریق قرارداد1933 نفت جنوب ایران را به یغما می‌برد و دیگری سعی داشت با اعمال فشار بر نمایندگان و دربار، امتیاز نفت شمال را به دست بیاورد. تصویب منع هر گونه مذاکره با خارجیان، دولت بریتانیا را به‌شدت مضطرب کرد و به این نتیجه رسید تا با اعمال تغییراتی در قرارداد1933، نظر مساعد مجلس آن روزگار را جلب کند. به همین دلیل، نخستین تغییرات در صنعت نفت کشور پس از سال‌ها، با ارائه ملحقات قرارداد سابق، الحاقیه‌ای موسوم به گس-گلشائیان را در 26 تیر1328 بین دولت ایران و نماینده شرکت نفت انگلیس و ایران به‌عنوان ضمیمه قرارداد1933، امضا کند.

اولین جلوه‌های رسمی ملی شدن نفت

اولین طرح ملی شدن صنعت نفت در چهارم آذر1329، از جانب چند نماینده که اعضای کمیسیون مخصوص نفت را تشکیل می‌دادند به مجلس شورای ملی ارائه شد؛ «به نام سعادت ملت ایران و به‌منظور کمک به تأمین صلح جهانی امضا‌کنندگان ذیل پیشنهاد می‌نماییم که صنعت نفت ایران در تمام نقاط بدون استثنا ملی اعلام شود، یعنی تمام عملیات اکتشاف، استخراج و بهره‌برداری در دست دولت قرار گیرد. دکتر مصدق- حائری‌زاده- صالح- مکی- دکتر شایگان». این طرح با مخالفت عده‌ای از چهره‌های شناخته شده وابسته به دربار به تصویب نرسید. در این میان حاجیعلی رزم آرا، نخست‌وزیر وقت، یکی از مخالفان ملی شدن صنعت نفت بود و در سخنرانی خود آشکارا به مخالفت با ملی شدن نفت پرداخت. او می‌گفت: آقایان شما که یک کارخانه سیمان را هنوز نمی‌توانید با پرسنل خود اداره کنید، شما که کارخانجات کشور را در نتیجه عدم‌قدرت فنی به‌صورت فعلی درآوردید که ضرر می‌دهد، با کدام پرسنل و با کدام وسایل می‌خواهید نفت را شخصاً استخراج و ملی نمایید.

با اعدام انقلابی رزم‌آرا در 16‌اسفند همان سال توسط خلیل طهماسبی یکی از اعضای فدائیان اسلام، مجلس شورای ملی طرح ملی شدن صنعت نفت را در 24 اسفند ماه به تصویب رساند و مجلس سنا نیز آن را در 29 اسفند سال29 تأیید کرد تا نفت ایران به‌صورت قانونی، از اختیار کمپانی ایران-انگلیس خارج و به مردم ایران بازگردانده شود.

شرارت‌های بریتانیایی

در داستان ملی شدن صنعت نفت، انگلیس به‌عنوان یکی از طرفین این معامله نابرابر که سود بادآورده خود را در معرض خطر می‌دید، بیکار ننشست. قطعا پرداختن به این قسمت از قساوت‌های بریتانیا که بر خلاف تمام معاهدات بین‌المللی، تعرض مستقیم نظامی به خاک ایران را چاره فرار از ملی شدن نفت می‌دید، فرصت فراختری می‌خواهد، ولی همین قدر بد نیست اشاره شود که تنها 9 روز پس از تصویب قانون ملی شدن نفت در ایران، یعنی در 8‌فروردین‌1330 دولت انگلستان اعلام کرد به بهانه حفظ امنیت صنایع بریتانیا در مناطق جنوب ایران، کشتی‌های جنگی فلامینگو و ایلوگوس را به آبادان فرستاده است. این دو کشتی جنگی، قسمتی از نیروی دریایی انگلستان در خلیج‌فارس را تشکیل می‌دادند و پایگاه آنها در بحرین بود.

بهانه انگلیسی‌ها نیز اعتراض کارگران ناراضی شرکت نفت ایران و انگلیس بود. زیرا همزمان با تصویب طرح ملی شدن صنعت نفت ایران از سوی مجلسین شورای ملی و سنا، شرکت نفت ایران و انگلیس از پرداخت 30درصد فوق‏العاده دستمزد کارگران نفت بندر معشور، آغاجاری، لالی و نفت سفید امتناع ورزیده بود و این امر موجب اعتصاب کارگران و اعلام حکومت نظامی در خوزستان شد.
در همین ایام، شپرد، سفیر انگلستان در تهران رسماً از حسین علا، نخست ‏وزیر وقت سؤال کرد که برای حمایت از افراد انگلیسی در مناطق نفت‏‌خیز خوزستان چه اقداماتی انجام داده است. در تاریخ‌9 فروردین‌1330 نیروهای نظامی در آبادان مردم را به آتش بستند و 3نفر را به قتل رساندند.

روز بعد نزدیک به هزار نفر از کارگران لوله نفت به اعتصاب‌کنندگان پیوستند. یک هفته بعد وضع آرام گرفت و تا روز 18 فروردین نزدیک به یک‌سوم اعتصاب ‏کنندگان به سر کار خود بازگشتند. شرارت‌های بریتانیا بار دیگر به مرحله عمل رسید و سومین کشتی جنگی انگلستان -ورن- وارد خلیج‌فارس شد و ناو جنگی یویالوس هم برای پیوستن به گامبیا از مدیترانه حرکت کرد. سفیر انگلستان بار دیگر با علا ملاقات کرد و او را در جریان اقدامات دولت متبوعش قرارداد. در تاریخ 27‌فروردین‌1330، آیت‌الله کاشانی یکی از رهبران اصلی ملی شدن صنعت نفت که از وی در کنار دکتر محمد مصدق و حسین فاطمی به‌عنوان طراحان اصلی ملی شدن صنعت نفت یاد می‌کنند، بیانیه‌‏ای منتشر کرد و به کارگران ناراضی صنعت نفت اطمینان داد که انگلیسی‌ها به‌زودی ایران را ترک خواهند کرد و دولت ایران خسارت‌های وارده به آنها را جبران خواهد کرد.

دعوای حقوقی پس از قتل و کشتار مردم

هر چند دولت مصدق توانست نارضایتی کارگران را که به تحریک عوامل وابسته به دربار و بریتانیا، همچنان مشغول سمپاشی در منطقه بودند، آرام کند ولی این بار، انگلیس بود که با طرح شکایت از دولت ایران در دیوان بین‌المللی لاهه، خواستار ابطال این قانون و پرداخت ضرر و زیان به‌خود شد.

تیم حقوقی مدافع ایران در لاهه حضور یافت و مصدق به‌عنوان یکی از مبرزترین چهره‌های حقوق بین‌الملل، محور دفاعیات خود را بر صلاحیت این دیوان در رسیدگی به دعوای بریتانیا مطرح کرد. طبق آیین دادرسی بین‌المللی این دیوان، تنها صلاحیت رسیدگی به دعاوی بین دولت‌ها را دارد و طرف حساب دولت ایران، یک شرکت با شخصیت حقوقی غیردولتی به نام شرکت نفت ایران و انگلیس بود.

دیوان پس از رسیدگی به این پرونده، صلاحیت خود را رد و عملا ایران توانست حقانیت خود را در این عرصه بین‌المللی نیز به رسمیت بشناسد، ولی بازی‌های استعمارگر پیر، همچنان شکل و صورت جدیدی به‌خود گرفته بود.

کودتا، تنها راه حل مقابله با مردم

با کوتاه شدن دست بریتانیا از نفت ایران، آژانس‌های اطلاعاتی و بنگاه‌های اقتصادی استعمار پیر (بریتانیا) و جوان (ایالات متحده آمریکا) دست به یکدیگر دادند تا با برنامه‌ریزی طرحی با عنوان آژاکس، قصه کودتا در ایران را عملی کنند. دربار نیز چراغ سبز نشان داد و خاک خود را در اختیار کودتاگران خارجی گذاشت تا مگر محمدرضای جوان را به اقتدار پدر قزاقش برساند.

کودتا با خیانت عده‌ای از فرماندهان یگان‌های زرهی و به رهبری سرلشکر زاهدی در رده فرماندهان داخلی و شعبان جعفری ملقب به شعبون بی‌مخ و عده‌ای از اراذل و اوباش نشاندار تهران در 28‌مرداد‌1332 باعث سقوط دولت ملی شد و نفت بار دیگر در اختیار اتحادیه استعمارگران قرار گرفت.

آخرین اطلاعاتی که آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا، سیا، در ارتباط با کودتای ۲۸‌مرداد‌۱۳۳۲ منتشر کرد نشان می‌دهد بیگانگان قصد داشتند درصورتی که کودتا علیه دولت ایران شکست بخورد، در ایران یک جنگ چریکی دامنه دار به راه بیندازند. این سند «به کلی سری» که در سال‌۱۹۵۳ در وزارت خارجه و شورای امنیت ملی آمریکا تنظیم شده، حکایت از آن دارد که استعمارگران تا چه اندازه نگران آن بودند که کودتا با ناکامی مواجه شود.

بازخوانی این رویداد تاریخی، به خوبی نشان می‌دهد چگونه بریتانیا و شریک جدیدش ایالات متحده‌آمریکا، در وحدت میان ایرانیان به شکست رسیدند و چاره خود را در خدعه، فریب و کودتا یافتند.

همکاران راه یافته به مرحله کشوری المپیاد


همکاران محترم : صمیمانه ترین تبریک ما را به مناسبت راهیابی به مرحله کشوری پذیرا باشید.

1-خانم فاطمه عربی –میامی

2-خانم معصومه مهرگان-شاهرود

3-آقای محمدرضاناظری –سمنان

4-خانم مریم حیدری-بسطام

5-آقای علی صائمی-دامغان

6-خانم محبوبه صادری-بسطام

7-آقای مجتبی زحمتی-شاهرود

8-خانم فاطمه کاشی-سمنان

9-خانم فهیمه شاهرودی-شاهرود

10-خانم مهری بلوچی-گرمسار

11-خانم لیلا مهنایی-سمنان

12-آقای رمضانعلی خداوردی-شاهرود

13-خانم توران سالار-گرمسار

14-خانم نیره حسینی-دامغان

15-خانم شهلا میرشریفی-سمنان

16-آقای مهدی قراییان-سرخه

17-آقای محمد نظری-دامغان

18-خانم زهرا علی خانیان-گرمسار

19-خانم زکیه رضوانی -شاهرود

از نفرات اول تا سوم  توسط مدیر کل محترم استان تقدیر بعمل می آید و

آزمون مرحله کشوری هفته اول اردیبهشت ماه 90 بصورت online صورت می گیرد.با آرزوی موفقیت در مرحله کشوری.

آنچه در مغزتان می گذرد...

انیشتین می‌گفت : « آنچه در مغزتان می‌گذرد، جهانتان را می‌آفریند. »

 

استفان کاوی (از سرشناسترین چهره‌های علم موفقیت) احتمالاً با الهام از همین حرف انیشتین است که می‌گوید:« اگر می‌خواهید در زندگی و روابط شخصی‌تان  تغییرات جزیی به وجود آورید به گرایش‌ها و رفتارتان توجه کنید؛ اما اگر دلتان می‌خواهد قدم‌های کوانتومی بردارید و تغییرات اساسی در زندگی‌تان ایجاد کنید باید نگرش‌ها و برداشت‌هایتان را عوض کنید .»

 

 او حرفهایش را با یک مثال خوب و واقعی، ملموس‌تر می‌کند:« صبح یک روز تعطیل در نیویورک سوار اتوبوس شدم. تقریباً یک سوم اتوبوس پر شده بود. بیشتر مردم آرام نشسته بودند و یا سرشان به چیزی گرم بود و درمجموع فضایی سرشار از آرامش و سکوتی دلپذیر برقرار بود تا اینکه مرد میانسالی با بچه‌هایش سوار اتوبوس شد و بلافاصله فضای اتوبوس تغییر کرد. بچه‌هایش داد و بیداد راه انداختند و مدام به طرف همدیگر چیز پرتاب می‌کردند. یکی از بچه‌ها با صدای بلند گریه می‌کرد و یکی دیگر روزنامه را از دست این و آن می‌کشید و خلاصه اعصاب همه‌مان توی اتوبوس خرد شده بود. اما پدر آن بچه‌ها که دقیقاً در صندلی جلویی من نشسته بود،  اصلاً به روی خودش نمی‌آورد و غرق در افکار خودش بود. بالاخره صبرم لبریز شد و زبان به اعتراض بازکردم که: «آقای محترم! بچه‌هایتان واقعاً دارند همه را آزار می‌دهند. شما نمی‌خواهید جلویشان را بگیرید؟» مرد که انگار تازه متوجه شده بود چه اتفاقی دارد می‌افتد، کمی خودش را روی صندلی جابجا کرد و گفت: بله، حق با شماست. واقعاً متاسفم. راستش ما داریم از بیمارستانی برمی‌گردیم که همسرم، مادر همین بچه‌ها٬ نیم ساعت پیش در آنجا مرده است. من واقعاً گیجم و نمی‌دانم باید به این بچه‌ها چه بگویم. نمی‌دانم که خودم باید چه کار کنم و ... و بغضش ترکید و اشکش سرازیر شد.»

 استفان کاوی بلافاصله پس از نقل این خاطره می‌پرسد:« صادقانه بگویید آیا اکنون این وضعیت را به طور متفاوتی نمی‌بینید؟ چرا این طور است؟ آیا دلیلی به جز این دارد که نگرش شما نسبت به آن مرد عوض شده است؟ » و خودش ادامه می‌دهد که:« راستش من خودم هم بلافاصله نگرشم عوض شد و دلسوزانه به آن مرد گفتم: واقعاً مرا ببخشید. نمی‌دانستم. آیا کمکی از دست من ساخته است؟ و....

 اگر چه تا همین چند لحظه پیش ناراحت بودم که این مرد چطور می‌تواند تا این اندازه بی‌ملاحظه باشد٬ اما ناگهان با تغییر نگرشم همه چیز عوض شد و من از صمیم قلب می‌خواستم که هر کمکی از دستم ساخته است انجام بدهم .»

 

« حقیقت این است که به محض تغییر برداشت٬ همه چیز ناگهان عوض می‌شود. کلید یا راه حل هر مسئله‌ای این است که به شیشه‌های عینکی که به چشم داریم بنگریم؛ شاید هرازگاه لازم باشد که رنگ آنها را عوض کنیم و در واقع برداشت یا نقش خودمان را تغییر بدهیم تا بتوانیم هر وضعیتی را از دیدگاه تازه‌ای ببینیم و تفسیر کنیم . آنچه اهمیت دارد خود واقعه نیست بلکه تعبیر و تفسیر ما از آن است که به آن معنا و مفهوم می‌دهد.

 نوشته شده توسط آقای حسن رستمی مدیریت محترم مجتمع سعدی در پاریس

15 اسفند / اول ربیع الثانی آغاز قیام توابین

اول ربیع‌الثانی، سالروز قیام توابین
قیام توابین سرآغاز قیام دوستان اهل بیت(ع) در خونخواهی امام حسین(ع) بود


قیام توابین سرآغاز قیام  دوستان اهل بیت(ع) در خونخواهی امام حسین(ع) بود










امروز ۱۵ اسفندماه، نخستین روز ربیع الثانی و مصادف با قیام توابین به فرماندهی سلیمان بن صرد خزاعی است که سرآغازی برای قیام های بعدی دوستان اهل بیت (ع) در خونخواهی امام حسین(ع) بود.









در این روز در سال ۶۵ هجری سلیمان بن صرد با گروهی از توابین كه نام شانزده هزار نفر آن در دفتر سلیمان ثبت شده بود برای خونخواهی امام حسین(علیه السلام) قیام كردند.(مستدرك سفینه البحار: ج ۴ ص ۶۸)

در روز دوم ربیع الثانی، از (نخیله) كوفه برای جنگ با ابن زیاد ملعون حركت كردند. در شب جمعه ۵ ربیع الثانی از كوفه خارج شدند و روز بعد كنار قبر حضرت اباعبدالله(علیه السلام) رفتند. یك یا سه شبانه روز در كربلا ماندند و گریستند و استغفار نمودند و ضجه و ناله كردند، به طوری كه مثل آن روز و به آن اندازه صدای ضجه در آن وادی شنیده نشده بود.

هنگام وداع ، كنار قبر حضرت مانند ازدحام كنار كعبه شلوغ بود. هر كس با حالتی شعر می خواند و ناله می كرد و با آن حضرت وداع می نمود و خود را برای جنگ با ابن زیاد آماده می کرد.(بحار الانوار: ج ۴۵ ص ۳۵۹)

سلیمان از شیعیان علی بن ابیطالب و امام حسن و امام حسین(علیهم السلام) بود و در جمیع جنگها در ركاب امیرالمؤمنین(علیه السلام) حضور داشت. آخرالامر با لشكر ابن زیاد رو به رو شدند؛ و بعد از كشتن عده زیادی از آنان و مبارزات و جانفشانی های فراوان، سلیمان در سن ۹۳ سالگی در عین الورد به شهادت رسید(قلائد النحور: ج ربیع الثانی ، ص ۱۶۸). از اصحاب سلیمان هم فقط ۲۷ نفر كه مجروح و خسته و تشنه بودند جان سالم به در بردند، و بقیه همه به شهادت رسیدند.(طالبین تفصیل این ماجرا به كتابهای روضه الصفا و ناسخ التواریخ و قلائد النحور جلد ربیع الثانی مراجعه كنند)

حصین بن نمیر ملعون كه در كربلا دلهای اهل بیت(علیهم السلام) را سوزاند در «عین الورد» به دست ابراهیم پسر مالك اشتر كشته شد.(قلائد النحور: ج ربیع الثانی ، ص ۱۹۱)

«قيام توابين» يكي از مهم‌ترين قيام‌هاي شيعي پس از واقعه كربلا به فرماندهي سليمان بن صرد خزاعي مي‌باشد. اين قيام در روز اول[1] یا پنجم[2] ربیع الثانی سال 65 هجري در محلي به نام «عين الورده» صورت گرفت و به شكست قيام كنندگان منجر شد هر چند گام مهمي در پيشبرد مذهب تشيع بود و قوام اين مذهب را به مرحله ثبوت رساند.[3]

  در مورد اينكه چرا اين قيام بلافاصله پس از حادثه عاشورا صورت نگرفت محمدسهيل طقوش مي‌نويسد:
 
«اهالي كوفه در طول حكومت عبيدالله بن زياد ناچار شدند به آرامش تمايل پيدا كنند و علت آن اين بود كه فضاي سياسي، هر گونه اقدامي را در برابر نظام اجازه نمي‌داد... اما هنگامي كه يزيد مُرد و عبيدالله بن زياد به شام فرار كرد ... ياران حسين (ع) با هدف خون خواهي او به يكديگر پيوستند».[4]
 
علت قيام:
  بدون شك پشيماني كوفيان از ياري نكردن امام حسين (ع) و در نتيجه شهادت آن حضرت همراه با ياران اندكش با آن وضعيت فجيع در بيابان كربلا از علل اصلي قيام مي‌باشد. در اين خصوص ابن اثير مي‌نويسد:
 
«پس از آنكه كوفيان امام حسين (ع) را دعوت كردند و از ياري و اجابت او خودداري كردند، پشيمان شدند. آن‌ها گفتند: اين ننگ هرگز زائل نمي‌شود مگر اينكه با خون خود شسته و قاتلين كشته شوند».[5]
 
  سيد جعفر شهيدي نيز مي‌نويسد:
 
«خواندن حسين (ع) با چنان شور و اصراري و پذيرفتن نايب وي با چنان گرمي و هيجان و رها كردن وي در چنگ دشمن با چنان ناجوانمردي و نامردي و از همه مهم‌تر زبوني عراق در مقابل شام، خاطر احساساتي مردم اين سرزمين را آسوده نمي‌گذاشت. مردم كوفه همين كه شنيدند يزيد مُرده و مي‌توانند نفسي بكشند از نو دست به كار شدند».[6]
 
رهبران قيام:
  رهبري قيام همان طور که گفته شد بر عهده سليمان بن صرد خزاعي گذاشته شد.[7] سيد حسين محمد جعفري در معرفي رهبران قيام علاوه بر سليمان بن صرد خزاعي به مسيب بن نجبه فزاري، عبدالله بن سعد بن نوفل ازدي، عبدالله بن وال تميمي و رفاعه بن شداد بجلي اشاره مي‌كند و مي‌نويسد:
 
«اينان هميشه در صف مقدم فعاليت شيعيان كوفه بوده‌اند».[8]
 
  سليمان پسر صرد از تيره خزاعه كه شيخ شيعيان بود گفت:
 
 «با اين گناه كه ما كرديم خدا را به خشم آورديم. كسي نزد زن و فرزند خود نرود، تا خدا را خشنود سازد».[9] 
 
  سليمان بن صرد و ساير قيام كنندگان نام «توابين» را بر خود نهادند و شعارشان خون خواهي امام حسين (ع) بود. هر چه توابين مقدمات كار را قبل از مرگ يزيد آغاز كردند امام قيام را به دستور سليمان به تأخير انداختند. آن‌ها سرانجام در سال 65 هجري تصميم به قيام گرفتند و آغاز ماه ربيع الاول را زمان قيام  خروج تعیین كردند.[10] 
  مورخان در چگونگي قيام توابين اختلاف نظري را ميان سليمان و ديگران نقل كرده‌اند. سليمان مي‌گفت بايد به شام رفت و پسر زياد را كه قاتل حسين (ع) است را از ميان برداشت.­ ديگران ­مي‌گفتند قاتلان ­حسين­ در كوفه به سر مي‌برند نخست بايد آنان را بكشيم. چون سليمان بانگ خون خواهي سر داد از 16000 تن بيش از 4000 هزار نفر نزد او نيامد.[11] به هر حال سليمان و سپاهيانش به سمت كربلا رفتند و در كنار قبر امام حسين (ع) توبه كردند،سپس به سمت شام حركت كردند­تا به­"عين­الورده رسيدند.[12]
 
 


[1]- مستدرک سفینه البحار؛ج4، ص68. به نقل از تقویم شیعه عبدالحسین نیشابوری، قم،  نشر دلیل ما، ششم، 1386ه.ش.
[2]- طقوش، محمد سهيل؛ دولت امويان، قم، پژوهشكده حوزه و دانشگاه، 1380، چاپ اول، ص 81-80.
[3]- محمد جعفري، سيد حسين؛ تشيع در مسير تاريخ، ترجمه سيد محمدتقي آيت اللهي، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1372، ص 262.
[4]- طقوش، محمد سهيل؛ پيشين، ص 79.
[5]- ابن اثير، عزالدين؛ الكامل، ترجمه ابوالقاسم حالت، عباس خليلي، تهران، مؤسسه مطبوعاتي علمي، 1371، ج11، ص 313-312.
[6]- شهيدي، سيد جعفر؛ تاريخ تحليلي اسلام، تهران، شركت انتشارات علمي و فرهنگي، 1383، ص 206-205.
[7]- ابن اثير، عزالدين؛ پيشين، ص 315.
[8]- محمد جعفري، سيد حسين؛ پيشين، ص 262.
[9]- شهيدي، سيد جعفر؛ پيشين، ص 206.
[10]- ابن اثير، عزالدين؛ پيشين، ج12، ص 16.
[11]- شهيدي، سيد جعفر؛ پيشين، ص 206 به نقل از طبري، ج7، ص 540.
[12]- قمي، شيخ عباس؛ نفس المهموم، ترجمه شيخ محمدباقر كمره‌اي، قم، مسجد مقدس جمكران، 1370، ص 771-768.
 





قابل توجه همکاران شرکت کننده در المپیاد


زمان شرکت در آزمون تا ساعت 14 روز جمعه

تمدید شد . لطفا برای پاسخگویی به سوالات به سایت 


www.semlerning .com مراجعه فرمایید.

نحوه برگزاری مرحله دوم المپیاد  تاریخ

با سلام  به اطلاع همکاران محترم می رساند مرحله دوم المپیاد علمی تاریخ پنج شنبه 89/12/12 از ساعت 7 تا 14:30  به صورت آنلاین برگزار می گردد.

لطفا برای شرکت موفقیت آمیز در المپیاد به نکات زیر توجه فرمایید:

1-passwordهمکاران شرکت کننده شماره 123456وusername  شماره پرسنلی  خود فرد می باشد.

2-آزمون بصورت online و با مراجعه به سایتwww.semnan.medu.ir و لینک آموزش مجازی المپیاد تاریخ انجام می گیرد.

شهرستان شاهرود _بسطام _میامی وبیارجمند

1-آقای رمضانعلی خداوردی----------------87243325

2-آقای مجتبی زحمتی---------------------85008370

3-خانم زکیه رضوانی-----------------------87244801

4-خانم فاطمه احمدی-------------------- -41233332

5-معصومه مهرگان---------------------- --87166600

6-خانم فاطمه عبادیانی--------------------42273972

7-خانم فهیمه شاهرودی--------------- ---87152581

8-خانم عطیه متولی-----------------------87202841

9- خانم فاطمه حسینی--------------------42512172

10-خانم ملیحه اسدیان --------------------87248204

11-خانم عرب یار محمدی ------------------87343658

12-خانم محبوبه صادری -------------------87205891

13-خانم فاطمه محمدی  ------------------41817976

14-خانم مریم حیدری ----------------------87206221

15-خانم فاطمه عربی- --------------------41133698

16-زینب عزیزی-  --------------------------41855135

با آرزوی راه یابی همکاران عزیز به مرحله کشوری.